Hoe belangrijk is een moeder voor haar zoon?

Moeder en zoon: een relatie waar veel over te vertellen valt. Wat betekent het voor jou als moeder om een zoon te krijgen? Maar andersom minstens net zo goed: wat betekent een moeder voor haar zoon? Welke rol speel jij in zijn leven? Wat maakt jouw rol anders dan die van zijn vader? En wat is er anders aan een moeder en zoon relatie dan de relatie tussen moeder en dochter?

Het begin van de relatie tussen moeder en zoon

Het begin van de relatie begint al tijdens de zwangerschap. Kind en moeder vormen een symbiose. De moeder zal in principe de eerste zijn met wie het kind een emotionele band smeedt. Nu geldt dat natuurlijk ook voor moeder en dochter. Het kind heeft (vanuit biologisch oogpunt gezien) de moeder nodig om te overleven. Is deze binding goed, dan heeft het kind de juiste basis om de wereld te gaan ontdekken. Maar hoe gaat het verder tussen moeder en zoon? Wat is jouw rol in het leven van je zoon? Is het niet de vader die juist belangrijk is voor een jongen?

Met mama trouwen

Dat je als moeder belangrijk voor je jonge kind bent, dat weet je eigenlijk best wel, toch? Hoe vaak horen we jongetjes niet zeggen dat ze later met mama gaan trouwen? Heel schattig, maar het geeft ook aan dat je als mama een bijzondere plek inneemt in het leven van je zoon.

Mama blijft belangrijk voor zoon

Bij een gezonde relatie zal de eenheid tussen mama en zoon zachtjes aan veranderen. Er komt een papa bij kijken, broers en zusjes, de juf op school…zachtjes aan zal een jochie zijn eigen wereld gaan krijgen en zich losser gaan maken van zijn moeder. En toch zal die bijzondere band gewoon blijven bestaan. Anders, maar nog altijd heel waardevol. Misschien zien we dat wel op een leuke manier uitgebeeld als je aan die leuke Italiaanse taferelen denkt in reclames of films, waarbij ‘moeders’ gewoon de dienst uitmaakt (ook als we het over maffiapraktijken hebben…😉).

Vader en zoon

Volgens Psychologies.be heeft ‘vaderen’ de functie om de zoon in de wereld te zetten. Ontbreekt die vader, dan kan het zo zijn dat de jongen te veel aan de moeder blijft hangen. Zij stellen dat een moeder, bij gebrek aan een partner, hun liefde naar hun zoon uitzenden, maar ook het signaal dat dit (uiteraard) niets met seks te maken heeft. Zij stellen dat daardoor mannen in verwarring gebracht worden en hierdoor relatieproblemen kunnen krijgen. Lees het artikel hier om hier dieper in te duiken. Want in dit artikel willen we ons vooral richten op de vraag wie wij voor onze zoon zijn.

Overstap naar de mannenwereld

In zijn prille jeugd komt de jongen (en een meisje ook) vooral in aanraking met vrouwen. Zeker nu op basisscholen vooral vrouwen werken. Thuis is meestal vooral mama thuis en op het kinderdagverblijf zijn het ook vooral vrouwen die er werken. Ergens aan het begin van hun tienerjaren wordt hun wereld dusdanig groter dat de mannenwereld steeds meer om de hoek komt kijken. Alleen: ze hebben wel rolmodellen van vrouwen gezien, maar in veel mindere mate die van mannen. Zeker als er een vader ontbreekt. Tip: zorg dus dat je zoon met meerdere mannen regelmatig contact heeft, zodat hij meer ziet van mannen dan enkel een buitenkantje. Uiteraard is de vader de eerste man die zijn zoon een voorbeeld geeft. Maar je kunt ook bewust je zoon ergens heen laten gaan waar juist wel mannen zijn. Een sportvereniging, bijvoorbeeld, of misschien is er wel een vereniging bij de kerk of buurthuis waar (ook) mannen de leiding hebben.

Moeder en vader zijn nodig

Natuurlijk draait het in de eerste plaats om de liefde. Maar beide rollen zijn wel degelijk nodig voor een kind. Zowel zoon als dochter hebben een moeder en een vader nodig, Ontbreekt om wat voor reden dan ook één van de twee, zorg dan dat het kind wel iemand heeft die een dergelijk rolmodel op zich kan nemen. Heb je (als vrouw) een relatie met een vrouw? Dan is vanzelfsprekend jullie liefde voor het kind het allerbelangrijkst. Maar geef je zoon wel de kans om met een man op te trekken, waarmee hij zich kan identificeren. De biologische vader is misschien niet in beeld, maar ook opa, een oom of gewoon een goede vriend kan hiervoor dienen!

Wat betekent een zoon voor jou?

Als het goed is, betekent de zoon net zo veel voor je als je dochter (als je die hebt). Hoe jij in deze kwestie staat, is iets heel persoonlijks. Dat geldt ook voor hoe je tegen problemen aanloopt door het jongensgedrag van je zoon. De één smult ervan, terwijl de andere moeder met haar handen in het haar staat. Probeer gewoon je kind te accepteren zoals hij is en daarmee maakt het dan eigenlijk helemaal niet zoveel uit of het om een zoon of dochter gaat. Want ieder kind is uniek en heeft zijn of haar eigen eigenaardigheden… Open naar je kind kijken zal jullie band zeker goed doen. Je kind hoeft geen kopietje van jou te zijn! Het heeft recht op zijn eigen ‘versie’.

Wat leert een zoon van zijn moeder?

Dan is er nog de vraag wat de zoon dan specifiek leert van zijn moeder, naast uiteraard de algemene opvoeding. Jouw rol zal voor je zoon bepalend zijn hoe hij in zijn volwassen relaties met vrouwen staat en kan dan ook veel invloed hebben op de partnerrelatie van je zoon. Je hoort weleens dat een man een vrouw kiest die op zijn moeder lijkt. Nu hoeft dat niet erg te zijn. Het wordt natuurlijk een ander verhaal als zoon en moeder een ongezonde relatie hebben, waardoor de zoon nog te veel onder de plak zit bij de moeder (om het maar even in Jip en Janneke taal te zeggen). Een fijne relatie aangaan met een partner wordt dan een stuk ingewikkelder, omdat de moeder er dan eigenlijk een soort tussen blijft staan. Overigens stelt Happinez dat de band met je moeder invloed heeft op de liefdesrelaties bij iedereen. Meer dan de band met je vader.

Is een dochter hebben anders?

Tja, met je dochter kan je misschien jezelf meer identificeren. Je snapt haar nukken, maandelijkse gedoe en hoe ze als vrouw bepaalde dingen doet of belangrijk vindt. Maar ook nu geldt natuurlijk dat ieder mens uniek is. Jouw dochter kan wel het tegenovergesteld karakter hebben dan jijzelf en daarom ontzettend met je botsen. Misschien moeten we ons dan ook niet blindstaren op het gender, maar ons gewoon focussen op het kind zelf en zijn eigen unieke ‘zijn’.